Het was een lange en zeer vermoeiende dag dat begon al heel vroeg in de ochtend. Om 07.30 uur vertrokken 2 auto’s met 8 meiden richting de mooie stad achter de duinen, Den Haag. Na een vlotte reis zonder problemen reden we rond 09.45 uur de parkeerplaats op van de sporthal. Daar werden de benen gestrekt na de lange reis. In de hal aangekomen gingen Jorn en Koos een bakkie Haagse pleur halen en de meiden gingen zich omkleden en de flessen vullen.
Coach Koos ging de administratie regelen en wierp een blik op de wedstrijden in de andere poule bij de C-meiden. Niet erg onder de indruk maar richting de meiden om die aan het inlopen te zetten. In de gang werd de warming-up afgewerkt en even later gingen de meiden dan het veld op. Nu ging het écht gebeuren: de finale van de Gesloten Club, een toernooi voor de 8 beste competitieteams uit de 8 Regio’s van Nederland.
Onze eerste tegenstander was een Provinciegenoot, te weten Fizz / Maz uit Meppel. Gezien de lengte en het inspelen een leuke tegenstander. Coach Koos stuurde de volgende meiden de Haagse wei in: Anouk, Femke, Lisa, Sarah, Kirsten en Merit. Het 1e punt werd gescoord en de meiden lieten direct zien dat ze er zin in hadden. Meppel was er niet van onder de indruk en serveerde ons daarna helemaal weg naar een 1-8 achterstand. Dus….dit was niet helemaal de bedoeling. Lisa was het hiermee eens en serveerde ons weer langszij en hierna was Sudosa heer en meester in het veld. Met een duidelijk 25-12 werd de 1e set gewonnen.
In de 2e set waren de rollen omgedraaid. Sudosa maakte teveel fouten en de meiden hadden geen contact meer met elkaar. Miriam kwam in het veld voor Anouk en even later kwam Sanne in het veld voor Merit. Sudosa moest zorgen dat ze meer dan 12 punten scoorden in deze set om in elk geval onderling beter te zijn. Bij 12-24 kwam Merit weer terug en scoorde daarna de belangrijkste punt van deze set: 13-24. Sudosa maakte er gelukkig nog 3, alleen toen was het Meppel die het setpoint verzilverde: 16-25 en dus een 1-1 uitslag.
Op het andere veld was een mooi pot bezig tussen de andere 2 tegenstanders en daaruit bleek dat wij in de zwaarste poule terecht waren gekomen. Dat zou nog hard werken worden dus. Snel iets eten en daarna even de 1e wedstrijd nabespreken. Koos liet alle meiden hun zegje doen en daarna mochten de meiden zelf aangeven hoe ze de volgende wedstrijd in zouden gaan. Hierna was het yellen geblazen en op naar de volgende pot.
SOMAS / Activia uit St. Anthonis was onze 2e tegenstander, zij hadden hun eerste wedstrijd verloren met 0-2. Vlak voor de wedstrijd zal coach Koos na te denken over de opstelling. Er moest meer gehaald worden uit de verdediging en de passing. Oplossing: Sarah op de buitenkant! Iedereen verbaasd, Sarah nog het meest. En het pakte heel goed uit binnen het team. Activia was verdedigend een goed team en dat bleek al snel in de wedstrijd. Sudosa liep vanaf het begin steeds 1 of 2 puntjes achter Activia aan. Maar zoals echte kenners altijd zeggen: de belangrijkste punten speel je vanaf 20-20. Wij deden dit vanaf 21-23 en trokken bij 24-24 de stand gelijk. Met 2 mooie ballen pakten de meiden uit Assen toch de 1e set met 26-24. Ook in de 2e set deden beide teams niets voor elkaar onder en gaven elkaar niets cadeau. Ook nu was Sudosa vanaf de 20 punten de sterkste en pakte de set met 25-22. Snel rekenen naar aanleiding van de andere wedstrijden, en……………we waren al door op basis van het onderling resultaat tegen Meppel. Dat ene punt van Merit op 12-24 tegen Meppel was dus heel belangrijk achteraf!
Dan de 3e wedstrijd uit de poule tegen RIVO uit Rijssen. Dat team was met een bus vol supporters naar Den Haag gekomen en die maakten er steeds een mooi feestje van op de tribune. Gezien het spel waren zijn vandaag de topfavoriet voor de titel. Koos gaf de meiden mee lekker te gaan spelen, we hadden niets te verliezen en alles te winnen tegen RIVO. De meiden gaven alles deze wedstrijd. Geen punt werd zomaar weggegeven en er werd super goed gespeeld. Terwijl de beide teams elkaar aan het net bevochten, waren beide coaches elke keer in conclaaf met de arbitrage en dat terwijl de coaches het ook elke keer met elkaar eens waren. Geheel onverwacht wisten de meiden van Sudosa de 1e set gewoon even te pakken tegen RIVO. Het werd na een slopende strijd 29-27 voor Sudosa. In de 2e set was RIVO net iets beter en won de 2e set met 19-25 en dus werd het een gelijk spel. De coaches zeiden tegen elkaar: “tot in de finale” en de teams gingen uitrusten, eten en drinken!
Vanuit de andere kant van Den Haag kwam het bericht dat onze Jongens B niet door de poule heen waren gekomen. Dat was natuurlijk heel jammer. De meiden van ons, die met deze jongens waren mee geweest naar de Open Club te Apeldoorn, hadden nu verwacht dat de jongens nu hen zouden komen aanmoedigen. Niets was minder waar, de jongens reden al richting het hoge noorden en lieten de meiden toch ietwat teleurgesteld achter.
Goed, op naar de kruisfinale. In de andere poule waren 3 teams gelijk geëindigd met 4 punten. Alterno werd 2e achter Zaanstad, onze volgende tegenstander dus. Het was een team met maar 6 speelsters en net zoveel supporters op de tribune. Even ging het gelijk op tussen beide teams, maar daarna nam Sudosa afstand van Zaanstad. Bij 17-11 stokte onze aanval ineens en ondanks time-outs en wissels kon Sudosa geen vuist meer maken. Het was zelfs Zaanstad die alsnog de 1e set wist te pakken met 25-21. Balen dus, maar Koos herinnerde de meiden even aan de gemaakte afspraken. Knokken totdat je er bij neervalt en te allen tijde een glimlach laten zien op je gezicht. We zitten al bij de laatste 4, mocht je verliezen gaan we alsnog met een opgeheven hoofd het veld af!
Hier hielden de meiden zich aan en speelden in de 2e set veel beter. Zaanstad werd weer op een achterstand gezet en nu hielden de meiden wel het hoofd koel. Met 25-18 werd de 2e set binnen gehaald en moest een beslissende 3e set uitmaken wie de finale mocht spelen. RIVO was op het andere veld snel klaar met Alterno en dus was de 1e finalist bekend. Onder aanvoering van trommelaarster Mirjam Boer op de tribune gingen de meiden er volle bak in. Bij 8-3 werd er van veld gewisseld en bij 14-10 was het matchpoint. Die werd direct binnengehaald en de meiden vierden feest: WE STAAN IN DE FINALE VAN DE NK, WIE HAD DAT GEDACHT?
De meiden gingen even weer bijkomen van deze zware wedstrijd. De benodigde croissantjes en andere stimulerende middelen werden naar binnen gewerkt voor de finale. Coach Koos ging even bij de ouders zitten om uit te rusten en zich weer op te laden. Dan ineens commotie op de tribune: de finale werd ineens door 2 scheidsrechters gefloten en de 2e scheidsrechter eiste dat de tellertafel bij de 2e paal moest komen te staan. Dit zou betekenen dat de tribune geen stand zou kunnen zien en de speelsters hier last van zouden gaan krijgen tijdens de aanloop. De coach van RIVO kreeg geen gehoor bij de arbitrage dus ging coach Koos even naar de wedstrijdleiding. Die was het gelukkig eens met beide heren en hun teams en zo verhuisde de tellertafel onder luid applaus en onder luid gemopper van de 2e scheids weer naar de hoek van het veld. Tja, sommige scheidsrechters snappen nog steeds niets van het jeugdvolleybal en denken alleen maar aan de regels.
Goed, de wedstrijd dan maar. RIVO speelde duidelijk een tandje hoger dan in de 1e wedstrijd. Pas bij 0-9 sloeg Sanne het eerste punt binnen voor Sudosa. Onze meiden konden helaas niets inbrengen deze set tegen de dadendrang van RIVO en verloren de 1e set met 10-25. Hierna sprak Koos de meiden nog één keer toe. “Los gaan”, was de opdracht. “Nog één keer alles geven voor jezelf en elkaar, volle bak er in en neem maar risico’s. Verlies is niet erg, maar we willen straks met opgeheven hoofd van het veld stappen en feest vieren”!
Wat toen gebeurde had niemand meer verwacht. Sudosa speelde geheel onbevangen en gaf nog één keer echt alles. Onverklaarbare reddingen, mooie scores en RIVO kreeg het steeds benauwder. Bij 24-22 kwamen zij op matchpoint, maar na een mooie ace van Anouk en een slimme aanval stond het ineens 24-24. Toch was het RIVO die met 2 mooie aanvallen de setwinst binnen haalde en daarna Nederlands Kampioen werd. Zoals afgesproken gingen ook de meiden van Sudosa dansend het veld in en vierden daarmee een onverwachte 2e plaats op het NK voor clubteams. Een dankbaar applaus daalde op beide teams neer vanaf de tribune van alle supporters, zelfs die van Alterno die stiekem de kant van Sudosa hadden gekozen.
Daar sta je dan als coach, vol trots op de meiden. Een super seizoen vliegt in gedachten voorbij: kampioen met C1, een mooie 4e plek met C2, promoveren met D2 en dan als klap op de vuurpijl 2e worden op de NK. De aansluitende prijsuitreiking was één groot feest. De meiden werden naar voren geroepen en kregen allemaal een medaille en teamcaptain Sanne mocht een mooie plaquette in ontvangst nemen. Vol trots gingen ze met elkaar op de foto en kreeg het team nogmaals een luid en verdiend applaus van alle aanwezigen in de hal. Daarna gingen de meiden douchen en gingen de volwassenen even napraten en bijkomen in de kantine. Iets over 8-ten werd de thuisreis ingezet.
Uiteraard werd even nog een pitstop gemaakt bij de Mac, deze keer in Zwolle-Noord. Rond 23.00 uur was iedereen weer thuisgebracht door beide chauffeurs en plofte iedereen voldaan en heel erg moe op de bank, stoel of bed. Een kleine storm van tweets en hyves-berichten vloog over het internet. Uit alle berichten kon je opmaken dat de meiden trots waren op zich zelf en het team.
Nu is het zondagmiddag. Tijdens het schrijven van dit verslag blijf ik terug denken aan gister. Een dag vol emoties, vreugde, plezier, hard werken voor het team en haar coach, maar vooral een ontzettend voldaan gevoel. Het was voor mij als trainer/coach een eer om deze dag met dit team te mogen beleven. Een super mooie afsluiting van een super seizoen met een kampioenschap en een 2e plaats op de NK. Alle credits voor de meiden die een seizoen hard gewerkt hebben en zeker gister alles hebben gegeven. Ik ben trots op jullie meiden, jullie zijn toppers!
Als laatste moet ik natuurlijk een aantal mensen bedanken. Jorn voor het rijden, Mieke voor het regelen van de stimulerende middelen en alle aanwezig supporters voor het aanmoedigen de hele dag! En als laatste natuurlijk de meiden. Jullie hebben een topprestatie geleverd en kunnen met trots terugkijken op een superseizoen met een mooie afsluiting!
Groeten van een tevreden Coach Koos
